‘Hoe kan ik iets terugdoen?’
Beatriz over haar dochter Valentina (4) en de hulp van haar buurvrouw Nanja.
Beatriz: ‘Mijn dochter heeft continu iemand om zich heen nodig. Je kunt haar niet even alleen laten. Ze gaat sinds haar tweede jaar naar De Boomgaard bij Odion.
Mijn man en ik werken allebei. Mijn man is minder gaan werken om meer bij Valentina te kunnen zijn. Valentina is een kwart van de tijd ziek en dan kan ze niet naar Odion. Dan moet iemand haar thuis verzorgen. We hebben daarom ook mijn moeder uit Spanje naar Nederland gehaald. Zij kan er zijn op onverwachte momenten. Verder hebben we geen andere mensen die Valentina kunnen verzorgen.
‘Zoiets ogenschijnlijk kleins is voor mij ontzettend groot’
Er is wel een bijzondere buurvrouw. Zij voelt aan wanneer we iets nodig hebben. Zij gaat regelmatig op eigen initiatief wandelen met Valentina in het weekend. Dan hebben we een half uurtje ‘rust’. Dat is ontzettend fijn.
Laatst ging het minder goed met mij. Om me weer wat beter te voelen, wilde ik meer aan lichaamsbeweging doen. Ik besloot voortaan te gaan fietsen naar mijn werk. De fiets moest ik alleen nog wel kopen. Nanja heeft toen aangeboden een ochtend op Valentina te passen, zodat ik de fiets kon aanschaffen. Zoiets ogenschijnlijk kleins is voor mij ontzettend groot. Het heeft eraan bijgedragen dat ik de zorg weer beter kan dragen en me fysiek sterker voel.
Maar ik vind het ook moeilijk. Ik ben de hulpbehoevende buurvrouw, die weinig terug kan doen. Iets kleins als een bloemetje kopen, is voor mij lastig. Ik heb daar weinig mentale ruimte voor. Hopelijk kan ik via deze weg aan haar overbrengen hoeveel het betekent voor mij: lieve Nanja, dankjewel!’
–> Lees ook het verhaal van Valentina’s vader
Heb jij een vraag?
Vraag een gesprek bij ons aan om te kijken wat het beste bij jou past. Stuur ons een bericht!
